Το μοσχοκάρυδο είναι ένα ιδιαίτερα αρωματικό μπαχαρικό που χαρίζει ένταση και βάθος στη γεύση πολλών φαγητών και γλυκών. Ωστόσο, πρέπει να χρησιμοποιείται πάντα με φειδώ, καθώς σε μεγάλες ποσότητες μπορεί να προκαλέσει σοβαρά προβλήματα υγείας. Περιέχει ουσίες όπως η μυριστικίνη, οι οποίες σε υψηλές δόσεις έχουν τοξική δράση και μπορούν να επηρεάσουν το νευρικό σύστημα. Η υπερκατανάλωση μοσχοκάρυδου έχει συνδεθεί με συμπτώματα όπως ζάλη, ναυτία, ταχυκαρδία, σύγχυση, παραισθήσεις και σε ακραίες περιπτώσεις δηλητηρίαση. Για τον λόγο αυτό, αρκεί μια πολύ μικρή ποσότητα (στην άκρη του κουταλιού) για να δώσει άρωμα και γεύση, χωρίς να θέτει σε κίνδυνο την υγεία. Το μοσχοκάρυδο είναι ένα μπαχαρικό που απολαμβάνουμε για το άρωμά του, όχι για την ποσότητα .

  Πολύ πριν εμφανιστούν οι τσίχλες του εμπορίου, οι άνθρωποι είχαν τους δικούς τους φυσικούς τρόπους για δροσερή αναπνοή. Δύο από τα πιο συνηθισμένα «μυστικά» της παλιάς εποχής ήταν τα φύλλα δυόσμου και το γαρύφαλλο. Ο δυόσμος μασιόταν φρέσκος και άφηνε αίσθηση δροσιάς στο στόμα, ενώ παράλληλα βοηθούσε στην πέψη. Το γαρύφαλλο, με το έντονο άρωμά του, δεν κάλυπτε απλώς τις μυρωδιές αλλά είχε και ήπια αντισηπτική δράση, κάτι που το έκανε ιδιαίτερα αγαπητό. Απλά, φυσικά και πάντα διαθέσιμα, αυτά τα υλικά ήταν η «τσιχλα» του παρελθόντος και ίσως πιο αποτελεσματική απ’ όσο νομίζουμε σήμερα .

Ο πόνος στα γόνατα είναι συχνός και δεν σημαίνει πάντα ότι πρέπει να αποφεύγουμε τη γυμναστική. Αντίθετα, η σωστή άσκηση μπορεί να μειώσει τον πόνο και να ενισχύσει την άρθρωση. Οι καλύτερες επιλογές είναι οι ασκήσεις χαμηλής καταπόνησης, όπως το κολύμπι, το ποδήλατο και το περπάτημα σε ίσιο έδαφος, που δυναμώνουν τους μύες χωρίς κραδασμούς. Πολύ βοηθητικές είναι και οι ασκήσεις ενδυνάμωσης για τετρακέφαλους και γλουτούς, καθώς στηρίζουν καλύτερα το γόνατο. Η γιόγκα και το πιλάτες, με ήπιες και ελεγχόμενες κινήσεις, βελτιώνουν την ευλυγισία και τη σταθερότητα. Αντίθετα, καλό είναι να αποφεύγονται έντονα άλματα και απότομες κινήσεις όταν υπάρχει πόνος. Η ήπια, σωστά προσαρμοσμένη γυμναστική είναι σύμμαχος των γονάτων, όχι εχθρός .

  Το μυστικό μιας πετυχημένης γαλατόπιτας κρύβεται στο γάλα. Η καλύτερη επιλογή είναι το πλήρες αγελαδινό γάλα, γιατί δίνει πλούσια γεύση και βελούδινη υφή χωρίς να βαραίνει. Αν μάλιστα είναι φρέσκο γάλα ημέρας, το αποτέλεσμα γίνεται ακόμα πιο αρωματικό και σπιτικό. Το εβαπορέ, αραιωμένο με νερό, κάνει τη γαλατόπιτα πιο κρεμώδη και γλυκιά, αλλά χρειάζεται λιγότερη ζάχαρη. Το κατσικίσιο γάλα δίνει ιδιαίτερο χαρακτήρα και ταιριάζει σε όσους αγαπούν τις πιο έντονες γεύσεις. Τα φυτικά γάλατα μπορούν να χρησιμοποιηθούν, όμως αλλάζουν τον παραδοσιακό χαρακτήρα του γλυκού. Για κλασική, αυθεντική γαλατόπιτα, διάλεξε πλήρες φρέσκο αγελαδινό γάλα .

Η τέχνη του «διαβάσματος» του φλιτζανιού του ελληνικού καφέ ανήκει στην κατηγορία της tasseography,  δηλαδή μαντεία από σημάδια στο φλιτζάνι ή στο υπόλειμμα του ροφήματος. Αυτή η πρακτική έχει ρίζες αιώνων σε πολλές κουλτούρες, και ενώ δεν υπάρχει μια συγκεκριμένη υπαρκτή καφετζού που να έγινε διεθνώς γνωστή αποκλειστικά για αυτό, η Μαντάμ Μαρί Αν Λε Νορμάν (Marie Anne Lenormand) θεωρείται μια από τις πιο διάσημες μάντισσες της ιστορίας και έχει άμεση σχέση με την τέχνη της πρόβλεψης που περιλαμβάνει και πρακτικές όπως η καφεμαντεία. Η Μαντάμ Λε Νορμάν (1772-1843) ήταν γαλλίδα μάντισσα, καρτομάντης και μαντεύτρια που έζησε στην εποχή του Ναπολέοντα και έγινε γνωστή για τις προβλέψεις της, τις συμβουλές και την επιρροή της στην υψηλή κοινωνία της Ευρώπης. Μετά τον θάνατό της, χρησιμοποιήθηκε το όνομά της για να ονομάσει μια από τις πιο διαδεδομένες τράπουλες μαντείας παγκοσμίως, τις «Lenormand cards», που έως σήμερα χρησιμοποιούνται στην Ευρώπη, στη Ρωσία, στη Βραζιλία και αλλο...

Τα τσιμπήματα από μέλισσα και σφήκα συγκαταλέγονται στις πιο συνηθισμένες και επώδυνες εμπειρίες του καλοκαιριού. Αν και μοιάζουν μεταξύ τους, υπάρχουν σημαντικές διαφορές τόσο στον πόνο όσο και στον τρόπο που αντιδρά ο οργανισμός. Το τσίμπημα της σφήκας θεωρείται γενικά πιο επώδυνο. Ο πόνος είναι άμεσος, έντονος και καυστικός, σαν δυνατό κάψιμο, επειδή το δηλητήριό της περιέχει ουσίες που ερεθίζουν έντονα τα νεύρα. Επιπλέον η σφήκα μπορεί να τσιμπήσει πολλές φορές, γεγονός που αυξάνει την ένταση και τη διάρκεια του πόνου. Το τσίμπημα της μέλισσας είναι επίσης επώδυνο αλλά συνήθως λιγότερο έντονο. Η μέλισσα αφήνει το κεντρί της στο δέρμα, μαζί με ποσότητα δηλητηρίου που απελευθερώνεται σταδιακά. Αυτό προκαλεί πόνο, κοκκίνισμα και πρήξιμο, όμως η μέλισσα τσιμπά μόνο μία φορά. Μια βασική διαφορά είναι και η συμπεριφορά των δύο εντόμων. Η μέλισσα τσιμπά κυρίως όταν νιώσει ότι απειλείται, ενώ η σφήκα είναι πιο επιθετική και μπορεί να τσιμπήσει χωρίς ιδιαίτερη πρόκληση, ειδικά αν βρίσκεται ...

Η μούτζα είναι μια από τις πιο γνωστές αλλά και πιο παρεξηγημένες χειρονομίες στην ελληνική κουλτούρα. Παρότι πολλοί τη χρησιμοποιούν αυθόρμητα σε στιγμές θυμού ή αγανάκτησης, λίγοι γνωρίζουν τη βαθιά ιστορική και συμβολική της σημασία. Η λέξη μούτζα προέρχεται από τη βυζαντινή εποχή. Τότε χρησιμοποιούσαν στάχτη ή βρωμιά που την άπλωναν στο πρόσωπο εγκληματιών ως δημόσια πράξη εξευτελισμού. Το άνοιγμα της παλάμης προς το πρόσωπο κάποιου σήμαινε ντροπή, απαξίωση και κοινωνική καταδίκη. Με τα χρόνια η χειρονομία έμεινε ως σύμβολο βαριάς προσβολής. Στη σύγχρονη Ελλάδα η μούτζα θεωρείται μία από τις πιο έντονες προσβλητικές κινήσεις. Δεν είναι απλώς ένδειξη θυμού αλλά μεταφέρει μήνυμα υποτίμησης, απόρριψης και έλλειψης σεβασμού. Γι’ αυτό και συχνά προκαλεί έντονες αντιδράσεις, καβγάδες ή παρεξηγήσεις, ειδικά όταν γίνεται δημόσια ή προς άγνωστα άτομα. Επιπλέον η μούτζα δεν είναι πολιτισμικά ουδέτερη. Σε άλλες χώρες μπορεί να μην έχει νόημα, στην Ελλάδα όμως κουβαλά ιστορία αιώνων και ισχ...