Η καφεΐνη είναι η πιο διαδεδομένη ψυχοδραστική ουσία στον κόσμο και πολλές γυναίκες την καταναλώνουν καθημερινά μέσω καφέ, τσαγιού, σοκολάτας ή αναψυκτικών. Κατά την εγκυμοσύνη, η καφεΐνη διαπερνά τον πλακούντα και φτάνει στο έμβρυο, το οποίο δεν έχει αναπτύξει ακόμα πλήρως μηχανισμούς για να την επεξεργαστεί. Τι δείχνουν οι έρευνες: Υπερβολική κατανάλωση καφεΐνης μπορεί να σχετίζεται με χαμηλό βάρος γέννησης και αυξημένο κίνδυνο αποβολής. Η μέτρια κατανάλωση (συνήθως έως 200 mg καφεΐνης ημερησίως, περίπου 1 φλιτζάνι καφέ) θεωρείται γενικά ασφαλής. Είναι σημαντικό να προσέχεις όχι μόνο τον καφέ, αλλά και άλλα προϊόντα που περιέχουν καφεΐνη. Συμβουλές: Προτίμησε καφέ με λιγότερη καφεΐνη ή ντεκαφεϊνέ. Κατανάλωνε τσάι και σοκολάτα με μέτρο. Συζήτησε με τον γιατρό σου την κατάλληλη ποσότητα για εσένα. Η καφεΐνη δεν χρειάζεται να αφαιρεθεί εντελώς, αλλά η προσοχή στην ποσότητα είναι σημαντική για την ασφάλεια του μωρού

Υπάρχουν κάποια γλυκά που δεν είναι απλώς επιδόρπιο… είναι ανάμνηση. Οι γαλακτοφέτες είναι από αυτά. Μαλακές, δροσερές και ελαφριές, αλλά όταν τις φτιάξεις σπιτικές καταλαβαίνεις πόσο διαφορετική — και πιο νόστιμη — μπορεί να γίνει η γεύση. Η εκδοχή με μαρμελάδα βερίκοκο δίνει μια ελαφριά οξύτητα που «σπάει» τη γλύκα και τις κάνει απίστευτα ισορροπημένες. ΥΛΙΚΑ Για το παντεσπάνι 4 αυγά 100 γρ. ζάχαρη 1 βανίλια 80 γρ. αλεύρι για όλες τις χρήσεις 20 γρ. κακάο 1 κ.γ. μπέικιν πάουντερ 2 κ.σ. γάλα Για την κρέμα γάλακτος 500 ml γάλα πλήρες 60 γρ. ζάχαρη 40 γρ. κορν φλάουρ 1 βανίλια 1 κ.σ. βούτυρο 200 ml κρέμα γάλακτος (35%) χτυπημένη σε σαντιγί Για τη γέμιση 5–6 κ.σ. μαρμελάδα βερίκοκο (κατά προτίμηση απαλή, χωρίς κομμάτια) ΕΚΤΕΛΕΣΗ 1. Φτιάχνουμε το παντεσπάνι Χτυπάμε αυγά και ζάχαρη για 5-6 λεπτά μέχρι να αφρατέψουν και να ασπρίσουν. Προσθέτουμε τη βανίλια και το γάλα. Κοσκινίζουμε αλεύρι, κακάο και μπέικιν και τα ενσωματώνου...

Μερικές φορές η πραγματικότητα γράφει ιστορίες πιο δυνατές κι από ταινία. Και αυτή είναι μία από τις πιο συγκινητικές που έχουν καταγραφεί. Το ατύχημα που άλλαξε τα πάντα Το 1998, στις ΗΠΑ, ο Scott Hawkins (τότε 38 ετών) ενεπλάκη σε σοβαρό τροχαίο ατύχημα. Υπέστη βαριά κρανιοεγκεφαλική κάκωση και έμεινε για ημέρες σε κώμα. Όταν τελικά ξύπνησε στο νοσοκομείο, οι γιατροί κατάλαβαν αμέσως κάτι παράξενο: Δεν θυμόταν τη ζωή του. Δεν θυμόταν: το σπίτι του τη δουλειά του τους φίλους του ούτε… τη σύζυγό του. Η γυναίκα του, η Kristen , στεκόταν μπροστά του και εκείνος τη ρώτησε: «Συγγνώμη… ποια είστε;» Η στιγμή που την γνώρισε ξανά Για την Kristen ήταν σοκ. Ήταν παντρεμένοι χρόνια, είχαν κοινές αναμνήσεις, ταξίδια, φωτογραφίες — και ξαφνικά ήταν απλώς μια άγνωστη γυναίκα. Οι γιατροί διέγνωσαν ολική παλίνδρομη αμνησία : ο εγκέφαλός του είχε «σβήσει» το παρελθόν, αλλά μπορούσε να δημιουργεί νέες μνήμες. Και τότε συνέβη κάτι απρόσμενο. Η Kristen άρχισε να τον επισκέπτ...

Οι περισσότεροι τελειώνουμε το φαγητό και πίνουμε ένα μεγάλο ποτήρι νερό «για να χωνέψει». Στην πραγματικότητα όμως, η μεγάλη ποσότητα νερού αμέσως μετά — αλλά και κατά τη διάρκεια — του γεύματος μπορεί να δυσκολέψει την πέψη. Δεν είναι ότι απαγορεύεται το νερό. Το πρόβλημα είναι η υπερβολή και η λάθος στιγμή. Τι συμβαίνει στο στομάχι Μόλις φας, το στομάχι δημιουργεί ένα έντονα όξινο περιβάλλον και απελευθερώνει ένζυμα για να διασπάσει την τροφή. Όταν πιεις πολύ νερό: αραιώνεις τα γαστρικά υγρά καθυστερεί η πέψη η τροφή μένει περισσότερη ώρα «βαριά» Γι’ αυτό εμφανίζονται: φούσκωμα, ρεψίματα και αίσθημα βάρους. Γιατί δεν βοηθά ούτε την ώρα που τρως Όταν πίνεις μεγάλες ποσότητες ανάμεσα στις μπουκιές: η τροφή δεν μασιέται σωστά φτάνει στο στομάχι σχεδόν άπεπτη το στομάχι κουράζεται περισσότερο Έτσι πολλές φορές νιώθεις υπνηλία ή κόπωση μετά το φαγητό . Τι γίνεται και με το σάκχαρο Η γρήγορη και ατελής πέψη μπορεί να ανεβάσει απότομα τη γλυκόζη στο αίμα ...

Οι μυρμηγκιές είναι μικρές, σκληρές βλάβες του δέρματος που προκαλούνται από τον ιό των ανθρώπινων θηλωμάτων (HPV). Εμφανίζονται συχνότερα σε χέρια, δάχτυλα και πέλματα και μερικές φορές προκαλούν πόνο ή ενόχληση. Πώς τις παθαίνει κανείς; Ο ιός εισέρχεται στον οργανισμό μέσα από μικροσκοπικά κοψίματα ή εκδορές στο δέρμα. Η μόλυνση μπορεί να γίνει με άμεση επαφή με άτομο που έχει μυρμηγκιές ή έμμεσα, μέσω κοινόχρηστων επιφανειών όπως δάπεδα σε πισίνες και γυμναστήρια, πετσέτες ή προσωπικά αντικείμενα. Ναι, οι μυρμηγκιές μεταδίδονται. Η καλή υγιεινή, η αποφυγή κοινής χρήσης προσωπικών αντικειμένων και η χρήση παντόφλας σε κοινόχρηστους χώρους μειώνουν σημαντικά τον κίνδυνο. Για σωστή διάγνωση και θεραπεία, συνιστάται επίσκεψη σε δερματολόγο .

  Ο χρόνος δράσης του δηλητηρίου εξαρτάται από το είδος του φιδιού, την ποσότητα του δηλητηρίου που εγχύθηκε, το σημείο του δαγκώματος και τη γενική κατάσταση υγείας του ανθρώπου. Σε ορισμένες περιπτώσεις τα πρώτα συμπτώματα μπορεί να εμφανιστούν μέσα σε λίγα λεπτά, ενώ σε άλλες μπορεί να χρειαστούν από τριάντα λεπτά έως μερικές ώρες. Τα ιδιαίτερα ισχυρά νευροτοξικά δηλητήρια μπορούν να προκαλέσουν σοβαρά συμπτώματα ακόμη και μέσα στην πρώτη ώρα. ΤΙ ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ ΣΤΟΝ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟ Το δηλητήριο των φιδιών περιέχει ένα μείγμα τοξινών που επηρεάζουν διαφορετικά συστήματα του σώματος. Ανάλογα με το είδος του φιδιού, μπορεί να προκαλέσει: Νευροτοξική δράση που επηρεάζει το νευρικό σύστημα και μπορεί να οδηγήσει σε μυϊκή αδυναμία, δυσκολία στην ομιλία ή στην αναπνοή. Αιμοτοξική δράση που διαταράσσει την πήξη του αίματος και μπορεί να προκαλέσει αιμορραγία ή εκτεταμένο πρήξιμο στο σημείο του δαγκώματος. Κυτταροτοξική δράση που προκαλεί τοπική καταστροφή ιστών, έντονο πόνο και οίδημα....

Σε ένα παλιό χωριό στην Αρκαδία ζούσε ο κύριος Αντρέας, ένας άνθρωπος καλόκαρδος αλλά κουφός. Το σπίτι του ήταν στην άκρη του δρόμου και οι συγχωριανοί του συχνά περνούσαν για να του μιλήσουν ή να του ζητήσουν κάτι. Χτυπούσαν την πόρτα του δυνατά, ξανά και ξανά. Εκείνος όμως δεν άκουγε τίποτα. Μια μέρα, λένε, ένας γείτονας χτύπησε τόσο δυνατά που κουράστηκε και είπε γελώντας στους υπόλοιπους «στου κουφού την πόρτα όσο θέλεις βρόντα». Όσο κι αν επιμένεις, αν ο άλλος δεν μπορεί ή δεν θέλει να ακούσει, η προσπάθεια πάει χαμένη. Έτσι έμεινε η φράση και πέρασε από στόμα σε στόμα. Σήμερα τη χρησιμοποιούμε όχι για κάποιον που δεν ακούει πραγματικά, αλλά για εκείνον που αρνείται να καταλάβει, όσο κι αν του εξηγείς .